You're welcome
to inspire us

‘Doe maar ‘Duo sinaasappel-perzik’, zegt hij’.

april 4, 2014

Even voelt het alsof mijn hart een centimeter zakt, we hadden het ons nou eenmaal voorgenomen, nu moet ik er ook echt iets mee doen besef ik me. Een groter besef is het feit dat ik me daadwerkelijk zenuwachtig voel, wat is dit voor iets raars? Hoe kan ik nou zenuwachtig worden van een praatje maken met een straatnieuwsverkoper en hem vragen of hij nog iets nodig heeft uit de winkel? 'Maar misschien hoort iemand je praten' schiet er door mijn hoofd, 'misschien vinden voorbijgangers je raar'. Ok, niet zo kinderachtig doen nu. Ik liep een paar stappen terug om de straatnieuwsverkoper aan te spreken. 'Ik zou wel een pak Duo sinaasappel-perzik willen', zegt hij.

 

Vincent en ik hebben het er al zo vaak over gehad, we zouden eigenlijk meer moeten doen voor mensen die we 'toevallig' tegenkomen. Steeds sturen we YouTube filmpjes naar elkaar door van jongens die zomaar geld uitdelen aan daklozen mannen in Amerika. Of een blogpost van horecagelegenheden die gratis maaltijden aanbieden aan gezinnen die met weinig rond moeten komen. Elk gesprek eindigt met een goed voornemen om vervolgens weer weken niks mee te doen. Vreemd toch dat het zo onnatuurlijk is geworden om gewoon goed te doen voor de mensen die we niet kennen maar wel iets nodig hebben?

 

Bij de kassa vraag ik of ik nog bij kan pinnen, dat kan niet want er staat een pinautomaat in de winkel. Ok, great, nu moet ik nog een extra actie verrichten om bij mijn doel te komen. Wat maak ik mezelf toch allemaal wijs, het voelt alsof ik bekeken wordt, terwijl er niks aan de hand is. Ben ik de enige die van dit mini voorval een soort speelfilm produceert in haar hoofd? 'Dit bedrag is niet beschikbaar' staat er op het pinautomaat. Wat nu, weggaan of meer pinnen? Yes, gelukt. Het briefgeld klem ik onderaan het pak vast met mijn hand en geeft het sap aan de man. Hij voelt iets meer dan alleen het pak sap en kijkt me verrast aan als hij het briefgeld ziet. In slow motion draai ik me om en loop de winkel uit, even krijg ik het gevoel alsof ik moet rennen. Gewoon rustig blijven, geven is geen crime. Met hartkloppingen kom ik terug op kantoor'. 'Wow, Vince, ik heb het gedaan!'

 

'Gek he dat geven en ontvangen een van de moeilijkste acties zijn voor mensen, zegt Vincent'. En zo is het. 

It's only fair to share...Share on FacebookTweet about this on TwitterEmail this to someone

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


[shareaholic app="share_buttons" id="7763510"]


Kerkzaal

Kerkzaal-Utrecht

×